Ingrediënten
Voor een grote Zwitserse zopf heb je nodig: 500 g zopfmeel of witte bloem, 1.5 theelepel zout, 1 theelepel suiker, 20 g verse gist of 7 g droge gist, 60 g zachte boter en 300 ml lauwwarme melk. Voor de glans klop je 1 eidooier los met 1 eetlepel melk of room.
Zo maak je het deeg luchtig
Meng eerst bloem, zout en suiker. Verkruimel de gist direct door de bloem, voeg de stukjes boter en lauwwarme melk toe en kneed alles 8 tot 10 minuten tot een zacht, soepel en elastisch deeg. Die kneedtijd is cruciaal: te kort kneden geeft een compacte vlecht, goed kneden geeft luchtigheid. Het deeg moet glad aanvoelen, licht terugveren en niet droog zijn. Dek het af en laat het 1.5 tot 2 uur rijzen op kamertemperatuur, tot het ongeveer verdubbeld is.
Vlechten, bestrijken en bakken
Verdeel het deeg in twee gelijke stukken en rol beide uit tot strengen van ongeveer 70 cm, met iets dunnere uiteinden. Leg de strengen kruislings en vlecht ze losjes tot een brood. Bestrijk de zopf met het eidooiermengsel, laat hem nog ongeveer 30 minuten rijzen en bestrijk hem vlak voor het bakken nog een keer. Bak hem bij 200 °C boven- en onderwarmte in de onderste helft van de oven, ongeveer 35 minuten. Hij is klaar wanneer de onderkant hol klinkt als je erop klopt.
Voorkom de bekende fouten
Rijst je zopf niet, dan was de melk vaak te koud, te heet of de gist niet meer actief. Lauwwarm is genoeg; heet doodt de gist. Wordt de zopf plat in de oven, dan heeft de eerste rijs waarschijnlijk te lang geduurd. Na ongeveer twee uur moet je verder, niet blijven wachten. Is hij donker van buiten maar deegachtig van binnen, bak hem iets langer en vertrouw op de kloptest.
Handige variaties
Voor een hartige spekzopf kneed je 160 g krokant gebakken en afgekoelde spekblokjes door het deeg en gebruik je iets minder zout. Voor een zoetere zondagse versie neem je 3 eetlepels suiker en voeg je rozijnen of stukjes chocolade toe. Restjes zijn ideaal als toast, wentelteefjes of gewoon met boter en jam.