Regenbogen begrijpen: zon achter je, regen voor je

Zo vind je de boog

Na een bui kijk je niet naar de zon, maar juist de andere kant op: de zon moet achter je staan en regendruppels of vochtige lucht moeten voor je zitten. De kans is vaak het grootst in de ochtend of late middag, omdat de zon dan lager staat en de boog groter kan lijken.

Zie je niets, verplaats je dan een paar stappen. Een regenboog staat niet op een vaste plek aan de hemel. Wat jij ziet, hangt af van jouw positie en van de druppels die het zonlicht onder de juiste hoek terug naar je ogen sturen.

Waarom je kleuren ziet

Zonlicht lijkt wit, maar bestaat uit veel kleuren. In een regendruppel wordt het licht gebroken, aan de achterkant van de druppel weerkaatst en bij het verlaten opnieuw gebroken. Omdat elke kleur net anders afbuigt, vallen de kleuren uiteen in een duidelijke band.

De boog is eigenlijk een deel van een cirkel. Vanaf de grond zie je meestal alleen de bovenkant, omdat de horizon, gebouwen of heuvels de rest blokkeren. Vanuit een vliegtuig of vanaf een hoog punt kan de cirkel vollediger zichtbaar zijn.

Als je een tweede regenboog ziet

Een tweede, buitenste boog ontstaat wanneer het licht in de druppel twee keer weerkaatst. Door die extra weerkaatsing gaat meer licht verloren, waardoor de tweede regenboog zwakker is en vooral tegen een donkere lucht opvalt.

Let op de kleurvolgorde. Bij de hoofdboog zit rood aan de buitenkant en violet aan de binnenkant. Bij de tweede boog is dat omgekeerd. Die omkering is de snelle controle dat je echt de tweede regenboog ziet.

Onthoud dit

Zon achter je, water voor je. Eén boog betekent één weerkaatsing in de druppel; twee bogen betekenen een extra lichtweg met een tweede weerkaatsing.